Hans Theys is een twintigste-eeuws filosoof en kunsthistoricus. Hij schreef en ontwierp tientallen boeken over het werk van hedendaagse kunstenaars en publiceerde honderden essays, interviews en recensies in boeken, catalogi en tijdschriften. Al deze publicaties zijn gebaseerd op samenwerkingen of gesprekken met de kunstenaars in kwestie.

Dit platform werd samengesteld door Evi Bert (Centrum Kunstarchieven Vlaanderen). Het kwam tot stand in samenwerking met de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (Onderzoeksgroep ArchiVolt), M HKA, Antwerpen en Koen Van der Auwera. Met dank aan Idris Sevenans (HOR) en Marc Ruyters (Hart Magazine).

ESSAYS, INTERVIEWS & REVIEWS

Joƫlle Tuerlinckx - 2000 - Small Stuff II [NL, interview],
, 1 p.




__________

Hans Theys


Small Stuff II
Een telefoongesprek met Joëlle Tuerlinckx



‘Je belt op een moeilijk moment. Kan je niet over vijf minuten terugbellen? Ik moet binnen twee minuten aan de andere kant van de stad zijn en eerst moet ik nog naar Mechelen. Ik ga in Beersel voor de allereerste keer iets met foto’s doen, zoals je hebt voorgesteld. Ik vertrek van de vier foto’s die voorkomen aan het eind van het boek waarin al mijn films beschreven worden. Dat boek zal verschijnen terwijl Small Stuff II bezig is. Op een dag zag ik in Brazilië een huis waarop twee grote A’s geschilderd waren, maar omdat mijn videocamera stuk was heb ik vier foto’s gemaakt terwijl ik naar dat huis reed. Het is eigenlijk een minifilmpje. Ik zou dus de maquette van mijn filmboek willen tonen, samen met enkele andere foto’s. Herinner je je hoe ik gisteren tijdens ons telefoongesprek van die camerawinkel naar die fotokopieerwinkel aan het lopen was? Ik heb toen nog gezegd: Tiens, ik loop hier voorbij een moestuin. Wel, ik was al de hele week op zoek naar namaakhout, een beetje zoals de kubisten hebben gebruikt, en ik dacht nog: ik ga daarvoor toch geen stomme plank kopen in de Brico? En toen zag ik ineens een kast in die moestuin staan. Ik heb daar een lade uitgetrokken en die heb ik dan gefotokopieerd. Het ziet er heel goed uit. Een soort hommage aan Georges Braque. Verder wil ik fotokopieën tonen van metalen knikkers. Ik haalde die uit mijn zakken en ik vormde daar figuren mee op het glas van het fotokopieerapparaat. Het zotte is dat ik tegelijk kersen zat te eten en de pitten nergens kwijt kon. Ik stak ze dus in mijn zak, zodat ik soms per ongeluk kersenpitten fotokopieerde in plaats van die knikkers. Dat zal ook een goed werkje zijn. Verder wil ik een paar fotokopieën tonen die ik heb gemaakt om een film te illustreren. Ik heb eens een film gemaakt waarbij ik met mijn linkerhand filmde, terwijl ik met mijn rechterhand papieren verschoof. Maar in plaats van voor mijn nieuwe boek stills van deze film te maken, heb ik het effect nagebootst door met bladen papier over een fotokopieerapparaat te schuiven. Tenslotte zou ik graag een stapeltje contactafdrukken tonen van foto’s die ik in 1997 in Australië heb gemaakt. Koplampen van rijdende auto’s, die er op de foto’s uitzien als vreemde ronde vlekken, die aan verschillende van mijn werken doen denken. Je zal wel zien. Bon, nu moet ik echt weg, ik ben weer veel te laat.’


Montagne de Miel, 26 september 2000