Hans Theys is een twintigste-eeuws filosoof en kunsthistoricus. Hij schreef en ontwierp tientallen boeken over het werk van hedendaagse kunstenaars en publiceerde honderden essays, interviews en recensies in boeken, catalogi en tijdschriften. Al deze publicaties zijn gebaseerd op samenwerkingen of gesprekken met de kunstenaars in kwestie.

Dit platform werd samengesteld door Evi Bert (Centrum Kunstarchieven Vlaanderen). Het kwam tot stand in samenwerking met de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (Onderzoeksgroep ArchiVolt), M HKA, Antwerpen en Koen Van der Auwera. Met dank aan Idris Sevenans (HOR) en Marc Ruyters (Hart Magazine).

ESSAYS, INTERVIEWS & REVIEWS

Damien De Lepeleire - 2008 - Eerbetoon aan Honoré Daumier [NL, interview],
, 2 p.




__________

Hans Theys


Eerbetoon aan Honoré Daumier
Een kort gesprek met de initiatiefnemer, de schilder Damien De Lepeleire



- Hoe kwam je op het idee een tentoonstelling rond Daumier te organiseren?

Ik ben anders naar de schilderijen van Daumier gaan kijken door een lezing van de beroemde sinoloog Simon Leys. De meeste mensen kennen Daumier als karikaturist, maar hij heeft ook heel mooie, zeer modern aandoende schilderijen gemaakt. Lezend over zijn leven kwam ik te weten dat zijn schilderijen tot stand gekomen zijn in de marge van een moeizaam professioneel leven, dankzij de artistieke steun van mensen als Baudelaire, Balzac, Michelet, Corot en de schilders van Barbizon (Théodore Rousseau, Millet en Daubigny). Daardoor ben ik nog meer doordrongen geraakt van het besef dat het totstandkomen van een oeuvre niet afhangt van materieel succes, maar van de mogelijkheid van gedachten te wisselen met andere kunstenaars. Je hebt mensen nodig die naar je werk kijken en er openhartig met jou over willen praten. Wat ik hier zo mooi aan vind, is dat Daumier met zijn schilderijen uiteindelijk toch een plaats heeft gekregen in de kunstgeschiedenis. Vaak lijkt die immers op een optocht van giganten als Michelangelo en Picasso. Het is geruststellend te kunnen constateren dat een bescheiden aanpak ook vruchten kan afwerpen. Toen ik bovendien merkte dat Daumier geboren is in 1808, kwam ik op het idee zijn tweehonderdste verjaardag te vieren met een eerbetoon van kunstenaars, dat niet alleen een eerbetoon is aan Daumier, maar ook aan de volharding van alle kunstenaars.

- Wat vind je zo bijzonder aan Daumiers schilderijen?

Zijn schilderijen werden lang beschouwd als slecht schilderwerk van een goed karikaturist. Maar eigenlijk is hij ook een goed schilder en beeldhouwer. Zijn schilderijen hebben iets heel fris, directs en eigentijds, dat vroeger werd omschreven als schetsmatig. In het Gentse Museum voor Schone Kunsten hangt bijvoorbeeld een schilderij dat ik graag zou opnemen in de tentoonstelling en dat daar wordt omschreven als een ‘schets’. Het is echter geen schets, het is een lichtvoetig schilderij. In het begin was ik ook gefascineerd door het feit dat zijn werk zo moeilijk in de tijd geplaatst kan worden. Het lijkt alsof het gemaakt werd aan het eind van de 19de eeuw, toen de impressionisten al van zich hadden laten spreken, maar het is voordien ontstaan, halverwege de eeuw. Ik vind het ook mooi te zien hoe hij in zijn schilderijen aandacht heeft voor alledaagse taferelen en gewone mensen.

- Hoe heb je de deelnemende kunstenaars geselecteerd?

Ik heb bevriende kunstenaars gevraagd of ze iets wilden maken of doen voor Daumier en of ze op hun beurt bevriende kunstenaars wilden uitnodigen die zich op een of andere manier aangetrokken voelden tot het werk van Daumier. Daardoor zitten er veel kunstenaars in de tentoonstelling die ik voordien nog nooit had ontmoet of wier werk ik nog niet kende. Het is een mooie manier om kennis te maken met nieuwe mensen en hun werk. Ik ben ook heel blij met hun voorstellen voor de tentoonstelling en het bijbehorende boek, omdat ze tal van invalshoeken zichtbaar maken: verschillende benaderingen van Daumiers werk, maar ook verschillende manieren om iemand eer te bewijzen. Samen met Vaast Colson probeer ik met al deze verschillende werken een mooie tentoonstelling te maken.

- Zou je ons ook iets over het boek willen vertellen?

Het is moeilijk een mooi boek te maken met visuele bijdragen van 120 verschillende kunstenaars, maar ik heb het toch geprobeerd en ik denk dat het gelukt is. Het boek is een bloemlezing van korte momenten van vrijheid. Het bevat teksten van Denys Zacharopoulos, Aldo Guillaume Turin, jou en anderen. Het bevat beelden die speciaal gemaakt werden voor het boek en beelden die een idee geven van wat er te zien zal zijn op de tentoonstelling. Sommige deelnemende kunstenaars zijn heel beroemd, andere mensen zijn volstrekt onbekend. Het boek is een ontmoetingsplek. De kunstenaars spreken ook veel verschillende talen. Het is een meertalige tentoonstelling. Ik ben overigens heel blij dat Koen Leemans deze wonderlijke oefening in vrijheid wil laten plaatsvinden in De Garage. Ik zou hem en de hele ploeg van het Cultureel Centrum hier graag willen bedanken voor hun vertrouwen en enthousiasme.


Montagne de Miel, 17 juli 2008