Hans Theys is een twintigste-eeuws filosoof en kunsthistoricus. Hij schreef en ontwierp tientallen boeken over het werk van hedendaagse kunstenaars en publiceerde honderden essays, interviews en recensies in boeken, catalogi en tijdschriften. Al deze publicaties zijn gebaseerd op samenwerkingen of gesprekken met de kunstenaars in kwestie.

Dit platform werd samengesteld door Evi Bert (Centrum Kunstarchieven Vlaanderen). Het kwam tot stand in samenwerking met de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (Onderzoeksgroep ArchiVolt), M HKA, Antwerpen en Koen Van der Auwera. Met dank aan Idris Sevenans (HOR) en Marc Ruyters (Hart Magazine).

ESSAYS, INTERVIEWS & REVIEWS

Pauline Niks - 2017 - Alles over trekpleisters [NL, essay],
Tekst , 1 p.




__________

Hans Theys


Alles over trekpleisters
Een reeks foto’s van Pauline Niks



Voor het fotografische avontuur ‘I Am Just a Scenic Spot” verbleef Pauline Niks twee keer een aantal maanden in China, waar zij het hele land rondreisde om zogeheten ‘landmarks’ te fotograferen, met bijzondere aandacht voor replica’s van iconische toeristische trekpleisters in andere landen, zoals de Eiffeltoren of het Witte Huis. Ze vatte dit avontuur aan vanuit het idee dat documentaire fotografie in verschillende opzichten zeer manipulatief is en nog vaak wordt gezien als een getrouwe reproductie van de werkelijkheid, terwijl het eigenlijk gaat om het creëren van een eigen realiteit. 

De resulterende foto’s berichten over wat Guillaume Bijl ‘cultureel toerisme’ noemt: onze bijna wanhopige behoefte aan historische momenten die betekenis aan ons bestaan lijken te geven en daarom deel uitmaken van een kitscherige cultus. Vaak krijgen ze gestalte in decors die bestaan uit voorspelbare tekens die ons voorschrijven hoe we ons moeten voelen en gedragen. Want iedereen omringt zich graag met droombeelden, die misschien niets of in elk geval heel weinig zeggen over de wereld buiten ons hoofd, maar des te meer over de angsten en verlangens die zodanig in ons verankerd zitten, dat het lijkt alsof wij alleen maar dienen om ze te vervoeren en in wandaden om te zetten.

Door de foto’s te laten afdrukken als ansichtkaarten en te presenteren in een kaartenmolen zoals we die aantreffen in de foyers van musea en toeristische trekpleisters, verhoogt Pauline Niks zowel de verwarring als het werkelijkheidsgehalte van haar droombeelden. Dankzij de ingelijste prints op groot formaat kunnen we ook genieten van de neutrale, maar gevoelige belichting en het zachte, naar lichtblauw neigend coloriet dat deze ‘documentaire’ beelden een poëtische, persoonlijke toets verleent.


Hans Theys, Montagne de Miel, 31 juli 2017