Hans Theys is een twintigste-eeuws filosoof en kunsthistoricus. Hij schreef en ontwierp tientallen boeken over het werk van hedendaagse kunstenaars en publiceerde honderden essays, interviews en recensies in boeken, catalogi en tijdschriften. Al deze publicaties zijn gebaseerd op samenwerkingen of gesprekken met de kunstenaars in kwestie.

Dit platform werd samengesteld door Evi Bert (Centrum Kunstarchieven Vlaanderen). Het kwam tot stand in samenwerking met de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen (Onderzoeksgroep ArchiVolt), M HKA, Antwerpen en Koen Van der Auwera. Met dank aan Idris Sevenans (HOR) en Marc Ruyters (Hart Magazine).

ESSAYS, INTERVIEWS & REVIEWS

Laura van - 2019 - Seks met verf [NL, review],
, 2 p.

 

__________

Hans Theys

 

 

Seks met Morandi

Over een tentoonstelling en een boek van Laura van

 

Onlangs verscheen het sublieme boek ‘Sex met verf’, naar aanleiding van een gelijknamige solotentoonstelling in de pastorie van het Roger Raveelmuseum, waar u nog steeds kan kennismaken met prachtige schilderijen van Laura van (°1957), die werden geselecteerd en geaccrocheerd door haar kompaan Michael Borremans (°1963). Alle schilderijen zijn stillevens: uit olieverf samengestelde nabootsingen van uit zichzelf tot stand gekomen en zachtjes gemanipuleerde taferelen met boeken, prentbriefkaarten, koffiekopjes, lepeltjes, glazen enzovoort. Al deze dingen worden geobserveerd vanuit de staande positie van de traditionele landschapsschilder staande aan zijn of haar ezel: schuin vanuit de hoogte dus. Sommige schilderijen werden gemaakt met de trouwe rechterhand, die zich al een leven lang kwijt van de voornaamste taken: het naar de mond brengen van voedsel en drank, het poetsen der tanden, het reinigen van de omgeving, het vervaardigen van artefacten en het aloude handwerk. Andere schilderijen werden gemaakt met een onwennige linkerhand, die texturen (bijvoorbeeld onhandige lijntjes of schaduwvlakken) produceert die bepaalde schilderkunstige beslissingen meer zichtbaar maakt, omdat ze niet virtuoos werden uitgevoerd. Zo ontstonden heel bijzondere, sensuele schilderijen, met een boeiende factuur, die tegelijk de factuur van de rechtshandig geschilderde schilderijen toegankelijker maken voor een minder geoefend oog.

Het boek is een tour de force (het hoogste compliment voor een gedicht vanwege mijn tien jaar geleden verdampte vriend Michel Bartosik (°1948)). Op de linkse bladzijden worden de linkshandige schilderijen afgebeeld en op de rechtse bladzijden de rechtshandige. Verder wordt op een precieuze manier aandacht besteed aan de inhoud van de schilderijen. Van elk afgebeeld werk wordt de inhoud op nauwgezette wijze omschreven: we lezen welke boeken en prentbriefkaarten werden afgebeeld. Bijvoorbeeld als volgt: “Cézanne en Leopardi met kop koffie, olieverf 45 x 57 (2018). Cézanne by Phaidon Press LTB, 1 Cromwell Place, London, 1948, all rights reserved. (…) Voorts ook nog de Atlas of Improbable Places van Aurium Press; en onder Cézanne zou zich wel eens Texte & Photos van Broodthaers kunnen bevinden.”

Geen beter tactiek, denk ik, om duidelijk te maken dat een schilderij geen andere inhoud heeft dan een bepaald volume verf, doek en spieraam, tenzij een etherische, die vervlochten is met de ordening van de verf, met de dagelijkse occupaties van de kunstenaar en heel misschien met de geheime verlangens van de toeschouwer. Geen betere manier ook, om voelbaar te maken wat deze vreemde architecturale landschappen voor de kunstenares betekenen, én wat zij aan deze landschappen wenst toe te voegen door ze om te zetten in geverfde oppervlakken. Alsof zij naakte lichamen schildert, eigenlijk, die aan het werk van Lucian Freud doen denken, maar dan met andere kleuren, natuurlijk, en een beetje kleiner. Seks met Morandi, zou ik zeggen, tussen de struiken op het Engelse platteland, uit kleurklodjes opgetrokken door Constable. Maar dan gemaakt in het Gentse door Laura van.

 

Montagne de Miel, 7 maart 2019